De ACC mocht alweer voor de tweede keer starten op ‘De Bult’ van Swift, de club van Joop Zoetemelk. Joop was er niet, maar de kantine hangt vol met borden met lijsten van kampioenen van de laatste honderd jaar. En er was ook een bankje waar een groot deel van de middag een heer op leeftijd zat. Uit zijn gesoigneerde aanblik kon opmaken dat hij in vroegere jaren heel hard moet hebben gefietst. Maar ik heb het hem niet gevraagd.
Over soigneren gesproken: ik had net als vorige week een plastic boodschappentas in de zak van mijn jack gestopt. Maar nu een van de Dirk, het zou mij niet weer overkomen dat ik na de cross tussen de blauw-witte tassen de mijne moest zien te vinden. Maar nu was het droog: ik kon mijn afritsbroek en jack gewoon over het hek hangen. Maar het parcours lag er wel nog lekker vettig bij door de regen van het laatste etmaal.
Vettige modder, gras, zand en asfalt, hellingen, schuine kanten; alle soorten ondergrond waren aanwezig op dit meesterlijke crossparcours.
Ik mocht wederom op de eerste startrij plaatsnemen, ik koos voor de zijkant, links, naast Sander de Vos. Sander is altijd als eerste weg want hij rijdt op een MTB en dat start hard. Dus als ik dan in zijn wiel kan blijven, of in de buurt, zit ik goed. Zo gezegd, zo gedaan. Inklikken ging vanzelf, flink doortrappen de eerste 200 meter, veld in, draaien, keren op gras, weer asfalt. Ik lag gewoon achtste en van achteren zat alles op een lint. Wat een weelde. Vaart maken voor het eerste klimmetje, buiten om, schakelen, parkeren. Sta te zwaar. Hoef nog net niet uit te klikken maar links en rechts kruipen ze voorbij. Dalen, linksom weer omhoog. Zelfde liedje. Maar nu parkeren er nog een paar en ik handhaaf mijn positie. Weer omlaag, bospad in, het loopt omhoog, omlaag. Ik neem de bochten wijd om snelheid te houden. Dat werkt, ik schuif op. Voor mij zie ik Wilco en Tom rijden. Bij de lange afdaling kiezen ze steeds het door de jeugd gebaande pad. Maar dan moet je beneden vol in de remmen. Ik kies weer voor de ruime bocht, kan bijtrappen en dicht zo in twee trappen een gat van 5 seconden. Lekker.
Ik moet ze toch weer een beetje laten gaan; ze zijn explosiever op de klimmetjes maar ik vind ook de techniek om niet meer stil te vallen. Op snelheid rijd ik naar de helling, dan schakel ik naar de lichtste versnelling, stuur om hoog en begin meteen met trappen. De eerste slagen voel ik nog geen weerstand maar dan pakt hij kan ik met een hoog beentempo door blijven gaan tot ik boven ben. Ik houd mijn snelheid. In de afdaling richting trap kom ik weer in het wiel van Wilco en Tom. Ik kroop al een beetje naar ze toe en kreeg het gevoel dat het tempo er wat uit gaat. Ondertussen word ik door Ron Vroom ingehaald. Ik weet niet wat het is. Het ziet er totaal niet snel uit wat hij doet, de bochten neemt hij hetzelfde als iedereen, maar hij rijdt gewoon de hele tijd, constant nèt een beetje sneller. En dat is aan het eind van de koers een héél eind.
Ik zit nu achter Wilco, een bonkige renner met een stapel tattoos op zijn armen. Meer een rugbyspeler dan en wielrenner. In een klimmetje valt hij wat stil ik passeer hem. Tom rijdt nog 5 seconden voor me. Hij lijkt wat voorzichtig te sturen. Ik steek hem voorbij in de afdaling. Later zal ook mijn lijn volgen in de afdaling. Nu is het opletten geblazen want ik kom tussen de achterblijvers. Ik dubbel Sjon die zich twijfelend naar beneden laat zaken. Het is zijn eerste cross in zeven jaar, het zij hem vergeven. Volgende achterblijver. Ik roep voorzichtig ‘ik kom links, ik neem de binnenbocht, ik kom rechts’. Het gaat meestal goed. Ze doen wat ze kunnen om de achteropkomers langs te laten. In de laatste deel van de laatste ronde ben ik 5 seconden op Wilco en Tom uitgelopen. Ik voel me nog steeds sterk, kan nog steeds vol gaan. Dan moet ik moet even inhouden achter een dame op een singletrack waar niet valt in te halen. Dan zie ik ruimte om in te halen aan de linkerkant, een randje dat ik eerder nog niet koos.
Mijn voorwiel zakt weg tussen boomwortels en ik word gelanceerd en kom op mijn zij terecht. Ik zoek mijn fiets, grijp het stuur en sleep hem over het smalle pad achter mij aan. Mijn linkerdijbeen heeft een flinke klap gehad, ik vrees voor kramp maar het zakt weg. Tom en Wilco sluiten aan. Ik maak mij breed met mijn fiets en loop door de slalomsectie die ik eerder fietsend deed. Tom moet ook van zijn fiets. Al rennend check ik of mijn ketting er nog op ligt. Dat lijkt zo te zijn dus neem de gok om weer op mijn fiets te springen. Ik trap en het gaat goed. Ik durf niet achterom te kijken. Laatste lange stuk, ze proberen me nog niet in te halen. Laatste bochten, talud links naar beneden, eindsprint. Tom klopt me op de meet.
En ff serieus hè? Dit was gewoon een TV-cross. Zo mooi 😊
UITSLAG
De volledige competitiestand van seizoen 2025 vind je op amscrosscomp.nl/competitie.
FOTO’S EN ZO
Deze wedstrijd maakte Rinus weer fraaie fietsfoto’s. Je kunt zijn foto’s bekijken op photos.app.goo.gl/kJ6dEPbWzLNburFA6 (Jeugd A & B), photos.app.goo.gl/8JBHJZf2hqEgoWXb6 (Jeugd C & NWL), photos.app.goo.gl/8AeSBgumLDnerRyL8 (Dames & Heren 45+), photos.app.goo.gl/zm38LB1NNp6nP1Fk9 (Heren 45-).
Ook Kristel Nijssen was deze zondag meegereisd met het ACC circus. De foto’s van Kristel kun je zien op myalbum.com/album/VDR44NyjRtDD.
Rob Janssen stond ook langs het parcours met zijn camera. Zijn foto’s kun je zien op zijn Facebook: facebook.com/rob.janssen3/photos.
Zodra we foto’s krijgen, voegen we die toe aan dit bericht. Heb je zelf gave (foto’s) online? Deel dan een link met ons via het contactformulier of tag @amscrosscomp in je socials.
