Dinsdag belde Thijs Zonneveld in zijn podcast met Richard Groenendaal. Richard was tot de conclusie gekomen dat hij met de kennis van nu destijds alles verkeerd had gedaan. Hij trainde verkeerd, het materiaal was niet goed, de banden te hard, de banden te zacht. Maar hij won wel 117 wedstrijden, inclusief het WK. Tegenwoordig doen ze alles anders. Ze rijden harder, trainen beter en techniek is met al die powerhouses van minder belang.
In tegenstelling tot Richard is generatiegenoot Ron Vroom zich wel blijven doorontwikkelen. Na de racebaan bij de Ouderkerkerplas tikte hij hij voor de modder bij WVA nog kort op zijn ventiel maar er zat nog zeker 1.7 bar onder zijn Limus TLR profiel: geen stootlekken voor Ron. Waar er de eliterenners van de ACC (de 45- ers) het voordeel van de jeugd hebben en zij tot verdriet van Groenendaal het veldrijden soms bijzaak lijkt en zij het een cross als intensieve-prikkel-in-het-winterseizoen benaderen, zie je dat de oudere categorieën het veldrijden nog echt serieus nemen. Ook renners als Behrens, Deen, Witte en Bijvoet laten zien dat ervaringen uit het verleden bij het veldrijden wel degelijk een garantie kunnen zijn voor grote prestaties: van de deelnemende 50+ ers zouden er minstens 5 met redelijk gemak in de top 10 van de elites terecht komen. Als ze tenminste niet allemaal tegelijk mee gaan doen natuurlijk. Want dan wordt het de top 15. En allemaal op gepaste afstand van Vroom, maar die is dan ook 60+.
Met dit in gedachten wachtte ik op de oproep van Chris om mij op te stellen. Maar ook hier kun je altijd verbeteren: op weg naar de startlijn sneed Bart mij af en ik kwam op de tweede rij terecht. De veldrit blijft een mental game.
Fluit. Weg zijn we. Ik bevind mij na 30 meter op plek 20. Met wat leunen en uitremmen in de eerste paar bochten lig ik bij de eerste doorkomst toch weer op mijn plek, op het elastiek bij een groepje met Wilco, Bart en Michael. In de technische stukken rol ik met redelijk gemak naar hun wiel maar op de rechte stukken moet ik ze steeds laten lopen. Dat moet ze kracht kosten denk ik, en nog een rondje verder voel ik dat ze moe worden.
Eerst pak ik Bart, dan Wilco. Ik lig 7e. Misschien kan ik vandaag wel eens Mike verschalken! Het is nat en koud en dan wil hij nog wel eens blokkeren. Maar de goed ingepakte Mike is nog geen 50, rijdt op 1.1 bar en daar was dat ene enkele asfaltrandje en dat was einde tube, einde koers voor Mike. Hij moet nog wat leren. Ik kijk achterom en zie het gat met Bart en Wilco groter worden. Een zesde plek ligt in het verschiet.
Maar dan vliegt Arjan mij voorbij. Hij had eerder zijn ketting terug moeten leggen en zo achterop geraakt. Met al mijn kracht blijf ik in zijn beurt en ik kom bij start/finish in zijn wiel. Kan ik mooi het stuk wind tegen uitrusten. Maar hij geeft er zo’n klap op dat ik uit zijn wiel moet lossen. Een achterblijver houdt hem op, ik kom er weer bij. Vallen, vallen, vallen denk ik, hoop ik. Ik moet druk houden. Maar hij is te sterk. Nog een laatste modderstrook, laatste natte bocht. En daar parkeert Arjan! Vastgereden in loshangende klimplanten. Ik zet aan, kom er langs, ik heb hem! Maar ik voel de slierten mij ook bij mijn keel grijpen. Ik worstel mij los, kom naast Arjan. Arjan zet aan en vreet me nog één keer op.
UITSLAG
De volledige competitiestand van seizoen 2025 vind je op amscrosscomp.nl/competitie.
FOTO’S EN ZO
De fraaie fietsfoto’s van deze week zijn van Rinus Cerfontain, Dick Visser en Kristel Nijssen. De foto’s van Rinus kun je bekijken op photos.app.goo.gl/25SpFPViRPSqDiVB9 (Jeugd A & B), photos.app.goo.gl/NMTxU3BRC7doV5Gt7 (Jeugd C & NWL), photos.app.goo.gl/dLFsyDXTBSRARaS86 (Dames & Heren 45+) & photos.app.goo.gl/tsf1zK4CJCHHVopa7 (Heren 45-).
Dick’s fotografische kunsten kun je bekijken op photos.app.goo.gl/8dQqbf1wDUqfyYwWA en die van Kristel kun je zien op myalbum.com/album/6MBJce3FhaEg.
Zodra we meer foto’s krijgen, voegen we die toe aan dit bericht. Heb je zelf gave (foto’s) online? Deel dan een link met ons via het contactformulier of tag @amscrosscomp in je socials.
