Op de dag dat De Sint ons land weer verlaat, kregen wij weer eens een ouderwetse surprise: diepe prut, die – mits ze in de juiste verhoudingen zijn gemengd – met gras en riet goed zijn voor vastlopende wielen. Leermoment: kijk dan ook uit waar je rijdt!
Het was tegen de gewoonte van de laatste weken in zowaar droog, maar gelukkig waaide het wel hard, zodat we ons allemaal toch weer thuis voelden. Het parcours was aangepast aan de nieuwe situatie ter plekke: Het uit de Fabeltjeskrant bekende diepe modderbos, had plaatsgemaakt voor een trainingsveld van AZ. Dit betekende echter niet dat er beter en sneller kon worden gefietst. Ook nieuw was de ‘Nikki Terp’, gebroederlijk gelegen naast de ‘Mike Terp’. Voor menig deelnemer een scherprechter. En zeker ook uitslag beïnvloedend.
Er werden nauwelijks nieuwe rugnummers verkocht, dus blijkbaar heeft de vaste kliek nu zijn plekje gevonden. Er stonden zo’n 200 oudgedienden aan de start om hun beste beentjes voor te zetten. Iedereen vond het na afloop een zware race, maar was overwegend positief over de afwisseling van de parcoursen.
Kijk hier voor foto’s van Rinus Cerfontain.
Volgende week laten we ons bij De Kampioen op Spaarnwoude, allemaal weer het bos insturen 😁
